ΜΕΣ΄ΤΟΥ ΤΙΚ ΤΟΚ ΤΟ ΡΥΘΜΟ...

ΜΕΣ' ΣΤΟΥ ΤΙΚ ΤΟΚ ΤΟ ΡΥΘΜΟ...

Το τηλεφωνημα εσκασε την ωρα που ετοιμαζα το ταπερ με το κοτοπουλο και τις πατατες:

"Θα ερθετε στις 6 κατω στη Δαφνη,που θα ΄ναι μαζεμενοι ολοι οι διασημοι ελληνες TikTokers?"

Κρατωντας το ακουστικο με τον ωμο και κλεινοντας το θαλασσι καπακι του ταπερ σκεφτομουν το Μερφυ,το νόμο του και ποσο δικιο εχει: μας περιμεναν ηδη φιλοι των παιδιων στο εξοχικο τους,τωρα προεκυπταν και οι ελληνες TikTokers στην αλλη ακρη της Αττικης-κι αυτα σε μια μερα που,ετσι χωρις λογο,δεν ηθελα να απομακρυνθω απο τα λημερια μου.

Με το που καταλαβαν οι δικες μου για ποιο λογο μας ειχε παρει τηλεφωνο η μαμα της φιλης της Φιλιππας ,αρχισαν οι αλλαλαγμοι:

"Να παμε,να παμε μαμα!Θα ειναι ολοι τους μαζεμενοι!Ελα,να παμε-να παμε-να παμε!"

Οποιος εχει κορη στο ηλικιακο φασμα απο 9 εως 16 αποκλειεται να μην ξερει τι ειναι οι "διασημοι TikTokers",το Tik Tok αυτο καθεαυτο,τα views και οι followers-εκτος κι αν ζει σε καμμια κοινοτητα εναλλακτικων χωρις ρευμα,τηλεφωνο και WiFi (που μια χαρα,respect.)

Οποιος παλι οντως δε γνωριζει, αποκλειεται να μην αναρωτιεται τι στο καλο εχουν παθει ολα τα προεφηβακια-εφηβακια,κοριτσια στην πλειοψηφεια,και κυκλοφορουν ολη την ωρα κουνωντας χερια και ανοιγοκλεινοντας στομα σα να τραγουδανε αλλα χωρις να τραγουδανε
 ή τι τα πιανει και μαζευονται πολλα μαζι μπροστα σε ενα κινητο και κανουν κατι περιεργα κουνηματα.

Μια βολτα σε στεκια 13χρονων και 15χρονων αρκει για να σε πεισει οτι ολα,ολα,

μα ΟΛΑ,ασχολουνται με το πραγμα αυτο-που οταν αρχισα να τα πρωτοβλεπω ετσι στο δρομο,να περπατανε και να κανουν κατι ακαταληπτες χειρονομιες νομιζα οτι μιλουσαν στη νοηματικη.

Οταν μπηκαν κι οι δικες μου στο τριπακι,που συνεβη εν μεσω καραντινας,ειδα καλα τι εστι βερυκοκκο: ουρα για να μπεις στο σουπερ μαρκετ (τι κωδικο βαζαμε να δεις...α,ναι,το 2): ευκαιρια για ΤικΤοκ. 

Ουρα για να πληρωσεις στο σουπερ μαρκετ? Κι αλλη ευκαιρια για ΤικΤοκ.

Βολτα για ξεσκουριασμα (το θυμηθηκα αμεσως αυτο!Το 6 ηταν!) -αυτο κι αν ειναι ευκαιρια...

Εχουμε κανει εμεις ΤικΤοκ στο lockdown,να φαν΄κι οι κοτες!

Την Τσαρλι,την Αβανι,την Αντισον και τ΄αλλα τα παιδια-εχει κι αγορια,ενας Λοπεζ νομιζω ειναι 

ο νουμερο ενα male TikToker-θελοντας και μη τους εχω μαθει απ΄εξω κι ανακατωτα,απο το ποσους ακολουθους (μα που ζουμε?Στις Βερσαλλιες?) εχει ο καθενας,μεχρι το υψος,το βαρος,τα γενεθλια τους,τα ονοματα των κατοικιδιων τους και ποια ειναι η αγαπημενη τους γευση τσιχλας.

Για να πω την αληθεια,οσο κι αν μου τη βιδωνει αγριως το κολλημα της νεας γενιας με την τεχνολογια,οσο κι αν ειμαι κατα της χρησης κινητων απο τοσο μικρες ηλικιες, αυτο το νεο φρουτο δεν το βρισκω τοσο κακο.

 Πρωτον,δεν ειναι κατι "καθιστικο",δευτερον δεν ειναι κατι αποχαυνωτικο (οπως ας πουμε το Play Station,το Fortnite και το χαζεμα στο Instagram επι ωρες) και τριτον δεν ειναι κατι αναγκαστικα "μοναχικο". 

Τα καλυτερα Τικ Τοκ εξ΄αλλου γινονται με παρεα-κι οι μεγαλες των Daltons τα καλυτερα με τα φιλαρακια τους τα εκαναν,τοτε που δειλα-δειλα αρχισαμε να πρωτοσυναντιομαστε στην καραντινα.

Views.likes,followers,προβες για τις κινησεις (-"Αμαν ρε μαμα,δε μπορεις να θυμασαι δηλαδη οτι πρωτα παει το δεξι χερι πανω και μετα κουνας τη μεση?Τοσο noob εισαι?" -"Τοσο...τι?") ολες αυτες οι ορολογιες ειναι η νεα πραγματικοτητα των 10 something και τα νεα αστερια και προτυπα δεν ειναι συγκροτηματα και ηθοποιοι αλλα απλα πιτσιρικια της διπλανης πορτας που τυχαινει να κουνιουνται ωραια με το ρυθμο.

Τα παιδια μου μπορει να μην ξερουν ποιος ειναι ο Μπρους Γουλις και η Τζεννιφερ Ανιστον 

(και σκασιλα τους να μαθουνε) αλλα ξερουν πολυ καλα ποια ειναι η Τσαρλι Ντ Αμελιο,η Λορεν Γκρευ και η Μαρια ΜπιΤσιου.

Σημεια των καιρων! 

Ετσι λοιπον,παρ΄ολο που ειχαμε ηδη κανονισει να παμε στο εξοχικο φιλων τους,εξ΄ου και το ταπερ με το κοτοπουλο,λεω ενταξει,αντε,παμε για κανα τριωρο στους φιλους σας που μας περιμενουν και ας φυγουμε κατα τις 5 να προλαβετε και τους διασημους TikTokers,οι οποιοι πού θα μαζευτουνε ειπαμε?

Α ναι,στο Metro Mall στη Δαφνη,για να μην ξεχνιομαστε και δεν επισκεφθουμε ενα Mall οπωσδηποτε μια φορα την εβδομαδα.

(Αμ δε θα μεγαλωσουνε?Στην Παυλιανη θα μετακομισω,παρεα με το Βασιλη και το σκυλο του στο καταφυγιο North,εκει,στο δεντροσπιτο,να μου χτυπανε τα σκιουρακια πρωι πρωι το τζαμι και να μυριζω πευκο και ρετσινι.)

Με την ψυχη στο στομα πηγαμε στους φιλους τους,6μιση η ωρα τελικα φυγαμε,με το κοτοπουλο να κοντευει να ξαναβγαλει πουπουλα στο ταπερ (αφου με τοσο παιχνιδι κανεις δεν ειχε το νου του να φαει) κι εγω να γκαζωνω στον περιφερειακο του Καρεα προσπαθωντας να βγω απο τα Μεσογεια στη Βουλιαγμενης χωρις να μπλεξω σε κινηση.

 Καποια στιγμη σκεφτηκα να τους προτεινω να "χιονισουμε",οπως λεγαμε και στη γλωσσα των ρεπορτερ,το θεμα των TikTokers και να κανω δεξια στην πρωτη εξοδο για δασος Καισαριανης.
Δε μ΄επαιρνε ομως,αυτες ηταν σ΄αναμμενα καρβουνα.

"Λες να ειναι κι η ΜπιΤσιου?Και ο ταδε?Και ο δεινα?" αναρωτιοταν η μια κορη.

"Τι λες,αυτος ειναι Instagrammer,δεν ειναι TikToker" απαντουσε η αλλη.

"Τι ειναι αυτα ρε κοριτσια,νεα επαγγελματα?Δηλαδη αν το πατε ετσι κι εγω ειμαι Blogger?" τους λεω σε καποια φαση.

"Εσυ δεν πιανεσαι,ποιος νοιαζεται για το Blog σου,δεν ειναι ΤικΤοκ!" μου ηρθε η πληρωμενη (και σωστη,εδω που τα λεμε) απαντηση-παρ΄ολο που απο μονες τους μου ειπανε αμα γραψω αναρτηση για το ΤικΤοκ, να μην παραλειψω να βαλω φωτογραφιες τους απο το event!

"Αχ,τετοιο αγχος δεν εχω ξανανιωσει στη ζωη μου ουτε σε ποδοσφαιρικο μου αγωνα" ελεγε

 η Φιλιππα απο το πισω καθισμα (το μπροστινο ανηκει δικαιωματικα στην πρωτοτοκη εκτος αν υπαρχει αλλος ενηλικας στο αυτοκινητο) και να με ρωταει καθε τρεις και λιγο τι ωρα ειναι κι αν ειμαι σιγουρη οτι παμε σωστα.

Εννοειται πως χαθηκα εκει στις πλατειες της Ηλιουπολης που δεν μπορεις να καταλαβεις παρα μονο αν εισαι ντοπιος ποιος ειναι ο κεντρικος δρομος αφου ολοι μοιαζουν κεντρικοι, εννοειται πως ρωτησαμε βενζιναδες, ταξιτζηδες και περαστικους,εξυπακουεται οτι καποιοι μας καθοδηγησαν λαθος και τελικα,αισιως,φτασαμε καποια στιγμη στο Metro Mall.

Οπου γινοταν της τρελλης.

Απειρη πιτσιρικαρια συγκεντρωμενη στην εισοδο του εμπορικου-να πω την αληθεια μου εκανε εντυπωση που δεν ειδα και κανενα τηλεοπτικο συνεργειο να καλυπτει το γεγονος-αυτοκινητα με αλαρμ απ΄εξω και γονεις μεσα να διαβαζουν περιοδικα και να χαζευουν στο κινητο μεχρι να εξασφαλισουν τα βλασταρια τους τα πολυποθητα αυτογραφα,χερια με κινητα σηκωμενα στον αερα για σελφι με το ειδωλο,παρεες που λικνιζονταν στο ρυθμο καποιας ΤικΤοκ επιτυχιας και τραβαγαν βιντεακια...χαμος!

"Εδω!Εδω!Ελατε,προλαβαινετε!" μας φωναζε το Μαριω,η φιλη της Φιλιππας, απο το πεζοδρομιο οπου ειχα πλευρισει το αμαξι,"Ελπιδα-Φιλιππα,πηδηξτε εξω και πατε γραμμη στη μανα της Μαριας,Ζουλη εσυ μενεις μαζι μου και παμε να παρκαρουμε" εδωσα στα γρηγορα τις γενικες οδηγιες (ευτυχως η μικρη Μαγια δεν ηταν μαζι) κι αφου παρκαρα σχετικα ευκολα (εχω απιστευτη ρεντα στο παρκινγκ,ανεκαθεν) πηγα να βρω τους υπολοιπους σερνωντας μαζι εναν Ζουλη που αναρωτιοταν γιατι ηταν μαζι μας κι οχι στου Μπιλλυ για ποδοσφαιρο κι ειχε αρχισει ηδη το γνωστο τετραπτυχο: "Πειναω/διψαω/βαριεμαι/κατουριεμαι".

Εξω απο το Metro Mall πρεπει να ηταν μαζεμενα πανω απο 200 εφηβακια,αγορια και κοριτσια και ολοι εκαναν πηγαδακια γυρω απο τον επωνυμο TikToker της προτιμησης τους για να κανουν μαζι ενα χορευτικο και να το "ανεβασουν".

Οπου "επωνυμος TikToker" βλεπε 14χρονο ή 15χρονο,με μακιγιαζ που θα ζηλευε κι η Μενεγακη, ψευτικη βλεφαριδα,κοντο μπλουζακι-τοπακι με κοιλια εξω,στενο ή πανφαρδυ τζην ή σορτσακι,μαρκατα σνικερς και υφος Χολλυγουντιανης σταρ- και λιγο λεω.

"Μωρε,παιδακια ειναι" ειπα στον εαυτο μου "Φαντασου να εισαι ακομη μαθητουδι και να γινεσαι διασημος σε ολη τη χωρα επειδη ανεβαζεις ωραια βιντεακια.
Και ξαφνικα ολοι να θελουν να σου μιλησουν,να σου μοιασουν...πώς να το διαχειριζονται αραγε οι γονεις τους? Ωραιο θεμα για ρεπορταζ,πώς και δεν εχει κανει κανεις ακομη εκπομπη-αφιερωμα...Και φαντασου ο τυπος που εμπνευστηκε ολη την εφαρμογη τι μυρια θα ΄χει βγαλει..."

Σκεφτομουν τα δικα μου και ανελυα νοερα το κοινωνικο φαινομενο που εκτυλισσοταν μπροστα μου.

"Καλα πώς το κανονισανε το event και βρεθηκαν ολοι μαζι" αναρωτηθηκε (οχι νοερα) η μαμα της Μαριας ενω τα κοριτσια μας στριμωχνονταν για μια σελφι με ενα κοντουλι ξανθο Γυμνασιοκοριτσο που προφανως ηταν η μεγαλη σταρ της συναντησης,"Λες να εχουνε κανενα συνδικατο?Συλλογος TikTokers Ελλαδος κι ετσι?"

Καλα τα ριχναμε τα γελια μας (κι ο Ζουλης τη γκρινια του) αλλα εγω ηθελα απεγνωσμενα εναν καφε κι ενα τσιγαρο (δε μπορω να καπνισω ξεροσφυρι,με τιποτα,πρεπει να πινω οπωσδηποτε κατι εκτος απο πορτοκαλαδα.) Κινηση απο και προς τις πορτες του Mall δεν εβλεπα καμμια.

"Κλειστο ειναι" με πληροφορησαν,κι αναρωτηθηκα πώς στο καλο οι υπευθυνοι του εμπορικου αφησαν να τους ξεφυγει τετοια ευκαιρια για εξτρα κερδη, με τοσο νεαροκοσμο μαζεμενο.

Καλα,οχι οτι θα ΄χει αναγκη το Metro Mall.

Οπως και το δικο μας,το "πανω" Mall,εχει γινει το hot meeting point των εφηβων-ολα μαζεμενα εκει,μαγαζια,γρηγορο φαγητο,καφετεριες,ολα compact κι ολα fast,ετσι κι αλλιως στην compact εποχη ζουμε,ολα μαζεμενα και συγκεντρωμενα,μην απλωνομαστε και πολυ-"θυμηθειτε ωστοσο,να κρατατε αποστασεις!"-compact καλλυντικα,combo γευματα,compact ζωη-και καπου εκει αρχιζουν να παιζουν στ΄αυτια μου οι πρωτες ατακες του Μακ Γκρεγκορ στο (λατρεμενο) Trainspotting:

 "Choose life.choose a job,choose a carreer, choose a fucking big television..."

Χαζευοντας τα τεκταινομενα παντως,δε μπορουσα να καταληξω στο αν ειναι ok ολο αυτο ή οχι.
Δε μπορουσα να βγαλω συμπερασμα για το τι σκοπους εξυπηρετει αυτη η νεα μοδα,περα απο το προφανες,δηλαδη τα μυρια που κερδιζει ο εμπνευστης της. 

Η αναχρονιστικη,γκρινιαρικη φωνη μεσα μου,ελεγε:

"Οταν δουλευα στο καλλιτεχνικο ρεπορταζ μας κατηγορουσαν οτι κανουμε φιρμες τα απολυτα μηδενικα και τους παικτες ριαλιτυ,κοιτα τωρα ποιοι γινονται φιρμες,γκομενιτσες και αγορακια που απλα κουνιουνται στο ρυθμο χαζοτραγουδων,τι σχεση μπορει να εχουν με αστερια σαν τους Queen,τους Guns,τον Alice Cooper,τον Elvis και τους Sex Pistols που εγραφαν κι ελεγαν κομματια με μηνυμα και νοημα,που ειχαν πραγματικο,ατοφιο παθος,τι σχεση εχουν αυτα τα παιδαρελια με τους σταρς που πορωνομασταν εμεις? Καμμια,θα μου πεις αυτοι ηταν προσωπικοτητες,εδιναν κατι,δημιουργουσαν,εκαναν τεχνη, εμειναν στην ιστορια,βαζεις Rammstein και Rage against the machine στο αυτοκινητο και γουσταρεις ακομη και στα 40 σου (once a rock soul,always a rock soul). Κι ασε τους ροκαδες και τους λαικους και τα συγκροτηματα.Με τους ηθοποιους που θαυμαζαμε εμεις,ελληνες και ξενους,που δουλευαν σκληρα,που ελαμπαν απο ταλεντο,που συγκινουσαν με τις ερμηνειες τους,τι σχεση εχουν αυτα τα 15χρονα κοριτσακια με τα λιπ γκλος και τις ολοσωμες φορμες απο το Bershka, τι ακριβως κανουν περα απο ενα ωραιο λικνισμα και για φαντασου,αυτα τωρα εδω αισθανονται σταρουμπες και δεν εχουν καν βγει απ΄τ΄αυγο,δες τη την αλλη με τι υφος υπογραφει τα αυτογραφα,και πώς με νευριαζει η Ελπιδα,δεν το πιστευω οτι ντρεπεται να την πλησιασει,να τη βουτηξω απο τη μαλλουρα μου ΄ρχεται και να της πω τι ντρεπεσαι μωρε,ειναι κατι παραπανω απο σενα αυτη η πιτσιρικα επειδη εχει δεκα χιλιαδες ακολουθους στο Τικ Τοκ?"

Η προοδευτικη (ή μηπως συγκαταβατικη?) φωνη μεσα μου,ελεγε:

"Ναι αλλα κοιτα γυρω σου,βλεπεις κανενα απο αυτα τα νεα παιδια να μοιαζει σα να μπαινοβγαινει στην αποτοξινωση,οπως οι ροκ σταρ που ειχες προτυπα εσυ?Μοιαζει κανενα τους αρρωστημενο ανορεξικο και με τασεις αυτοκτονιας? Κραυγαζει κανενα τους "Live fast-die young"? Εχει κανενα τους για συνθημα το Sex,drugs and alcohol?Τα κοριτσια αυτα εχουν ροδαλα μαγουλα ,κι ας ειναι απο εξτρα δοση blush,εχουν χαρουμενα ματια κι ας φορανε την ψευτικη βλεφαριδα-καγκελο,φαινονται νορμαλ και οχι ψυχακηδες κι ας ποζαρουν με γκριματσες σαν παπιά,τα αγορια εχουν ζωηρο βλεμμα κι οχι μαστουρωμενο -και ποτε δε σου αρεσε εξαλλου ο Τζιμ Μορισσον,που τον ειχε σε αφισσα στο δωματιο της η Ναταλια κι ελεγες μεσα σου μα τι του βρισκει,εχει τοσο γωνιωδες προσωπο,ειναι τοσο skinny,τουλαχιστον τουτοι δω εχουν υγιη κορμια,ωραια προσωπακια,λαμπερα και φρεσκα...Εντωμεταξυ για δες, υπαρχουν και κανα δυο πιο ευσωμες,δεν ειναι ολες κοκκαλιαρες (εκει εγω,κλασσικα,στη φοβια μου μην περασει η Ελπιδα τα ιδια με μενα) και στην τελικη χορος ειναι,χορευουν και ανεβαζουν βιντεακια κι επειδη το κανουν καλα γινονται διασημοι,αυτη ειναι η κατασταση σ΄αυτη την εποχη της γρηγορης κι ευκολης εικονας,μην εισαι αναχρονιστικη,συμβαδισε με την εποχη σου ή τελος παντων ασε τα παιδια σου να συμβαδισουν με την ησυχια τους.Δηλαδη τι θα ηθελες,να ζητανε αυτογραφο απο την Αρβελερ και να ασχολουνται με το Λενιν και τον Τροτσκι στα 12?"

Τα κοριτσια μου εντωμεταξυ φωτογραφιζονταν περιχαρη με ενα-το πολυ 17χρονο-σγουρομαλλικο ομορφοπαιδο με το παρατσουκλι Cheelz Boy (καλα,μπορει να το λεω και λαθος) αφου πιο πριν ειχαν πανηγυρισει εκστασιασμενες γιατι ειχαν παρει αυτογραφα απο την ΜπιΤσιου ή Β-τσιου,η οποια μετετρεψε πολυ εξυπνα το συνηθισμενο της επωνυμο (Μπητσιου) σε nick name-θυμηθηκα τοτε την Ερρικα Βαλλιανου που μας διδασκε Δικαστικο ρεπορταζ κι ολοι λεγαμε στη Σχολη "ΑΥΤΟ ειναι ονομα για σοβαρη καριερα,ακουγεται τελειο" και σκεφτομουν "Οντως,που παω εγω με τετοιο επωνυμο" και στο Σταρ ενας αρχισυντακτης που ειχα μου ειχε βγαλει και ανεκδοτο, "-Πώς λεγονται δεκα βλαχοι που γυρνανε μεθυσμενοι απο ενα γαμο? -Πιτα ουλοι!" και με τουτα και με κεινα περναγε η ωρα,ο κοσμος αρχισε να αραιωνει,εγω να καπνιζω πινοντας Lipton απο το διπλανο περιπτερο κι ο Ζουλης διπλα μου να με ειχε μουρλανει

 στο "Παμε-παμε-παμε-παμε,βαρεθηκα!"

 Ειχε πολυ πλακα γιατι ετσι οπως φοραγε τα crocs με τον Μπλειζ που του τα ειχα παρει επειδη επεμενε,οταν ηταν 4 χρονων, κι ας μην ηταν τοτε στο νουμερο του,με την παμβρωμικη μπλουζα και τη σκισμενη του βερμουδα και ηδη μαυρισμενος, ηταν ολοιδιος με τσιγγανοπουλο-σαν τη μυγα μεσ΄το γαλα αναμεσα στην καλοντυμενη νεολαια γυρω του.

  "Εσυ καλε δε θες αυτογραφο απο κανεναν TikToker?" τον ρωτησε η μαμα της Μαριας.

"Μπα,ο Ζουλης δεν ασχολειται με αυτα,θα ζητουσε αυτογραφο μονο απο τον Καλατραβα ή τον Γκαουντι" απαντησα εγω,μιας και ο Ζουλης εχει δηλωσει κατηγορηματικα οτι θελει να γινει αρχιτεκτονας με εξειδικευση στα μυστικα δωματια,τις κρυπτες και τα κρυφα περασματα-ενα παθος που μοιραζομαστε ειναι να ψαχνουμε στο Ιντερνετ σπιτια με τετοια χαρακτηριστικα.

Βεβαια,ο Ζουλης ειναι μονο 7μιση χρονων και φροντισε να μου το υπενθυμισει τονιζοντας οτι σκασιλα του για αυτογραφο του Γκαουντι,θα ηταν πανευτυχης με ενα αυτογραφο του Ροναλντο αλλα κι ενα του Φορτουνη δε θα τον χαλαγε.

"Ξυπνα Μυρτω" μου ειπα, "εχουνε χρονο τα παιδια για να κουλτουρεψουνε και να δουνε τη ζωη αλλιως.

Κοιτα να τους εμφυσησεις δυο τρια πραγματα,να τους ανοιξεις τα ματια σε καποιους τομεις και θα τον βρουν το δρομο μονα τους.

Τωρα,ζουν την ηλικια τους και ετσι πρεπει."

Με τα πολλα.αφου πηραμε αυτογραφα και βγαλανε ενα καρο φωτο και βιντεακια και τ΄ανεβασανε στο TikTok,το Insta και οπου αλλου ανεβαζει η νεολαια ("Οχι βεβαια Facebook,αυτο ειναι για τους γερους!"),αφου γιναμε και μαρτυρες επικου καυγα μεταξυ δυο κοριτσιων TikTokers για αιτια που δεν καταλαβα και δε με νοιαζει, αποχωρησαμε.

Ο δρομος του γυρισμου ηταν μακρυς γιατι για καποιον αδιευκρινιστο λογο πηγα απο κεντρο,μπροστα απο τη Βουλη ειχε απιστευτη κινηση,η Πανεπιστημιου στεναζε γιατι κανανε εργα Κυριακατικα,εμπλεξα Αχαρνων,περασα κατα λαθος κατω απο την Εθνικη και βγηκα προς Δυτικα προαστεια- γενικως ειναι που δεν ηθελα να απομακρυνθω απο τα λημερια μου και τελικα εκανα το γυρο της Αττικης-απο τα Μεσογεια στη Βουλιαγμενης και μετα κεντρο Αθηνας και Δυτικα για να καταληξουμε Βορεια.

Σε τετοιες διαδρομες κι ειδικα οταν εχει κινηση και παω πρωτη-δευτερα,μ΄αρεσει να χαζευω τα σπιτια,τις γειτονιες,τα μπαλκονια των πολυκατοικιων,τα μαγαζακια, να φανταζομαι τη ζωη των ανθρωπων πισω απο τις τραβηγμενες κουρτινες,την καθημερινη τους ρουτινα,σα να ειναι ηρωες ενος μυθιστορηματος που ποτε (μαλλον) δε θα γραψω.

Τωρα ομως το βρηκα ευκαιρια να πω δυο-τρια πραγματα με τις κορες.

Προσπαθησα σκληρα κι ελπιζω να το πετυχα,να μην ακουστω σαν οπισθοδρομικη βαβω.

"Και για πειτε ρε κοριτσια,δηλαδη εσεις τωρα τις θαυμαζετε αυτες τις τυπισσες που ειδατε απο κοντα?Ε,ναι,για να λυσσαξατε να παμε προφανως και τις θαυμαζετε.Λογικο.Βεβαια δεν κανουν και τιποτα το τρομερα σπουδαιο,απλα χορευουν-κι ουτε καν χορευουν,χερια κουνανε και λιγο μεση-για τα 30 δευτερολεπτα που διαρκει ενα ΤικΤοκ.Να,ειναι μια αλλη κοπελιτσα,η Γκρετα Τουνμπεργκ,κι αυτη γυρω στα 16,που δεν κανει τετοια βιντεακια ουτε βαφεται ουτε ντυνεται τοσο ωραια αλλα εχει ξεκινησει παγκοσμια καμπανια για το περιβαλλον-αυτη μαλιστα,να τη θαυμασεις..."

Η μεγαλη μου κορη με διεκοψε:

"Ειναι ομορφη?"

"Οχι.Οχι,δεν ειναι πολυ ομορφη.Δηλαδη οχι οπως αυτες οι TikTokers που σας αρεσουν..."

Και τι να της πω?

Νατο παλι,το αιωνιο θεμα της ομορφιας.Αυτο το αιωνιο εισητηριο για τα παντα.

Κακα τα ψεμματα.Η ομορφια ειναι αυταποδεικτη,το ανθρωπινο ματι ελκεται απο το ωραιο,αυτο 

δε θ΄αλλαξει ποτε. 

"Καλα" συμπληρωσα "μη νομιζετε οτι κι αυτα τα κοριτσακια ειναι το ιδιο ομορφα χωρις τα φιλτρα που βαζουνε στα βιντεακια και χωρις μακιγιαζ.Συνηθισμενες κοπελιτσες ειναι και συνηθισμενα αγορια..."

Ενιωθα οτι καπου δεν τα ελεγα και πολυ σωστα,καπου εχανα σε επιχειρηματα,δεν το ειχα μελετησει καλα το θεμα πριν τους "το σερβιρω".Και στην τελικη,τι επεδιωκα? Για ποιο πραγμα προσπαθουσα να τις πεισω? Οτι "δεν πρεπει" να θαυμαζουν τους TikTokers αλλα τη Γκρετα-η οποια δεν ξερουμε στην τελικη και κατα ποσο μπορει να ειναι κατευθυνομενη και πιονι καποιων,γενικως τους πολυ αυθεντικους και ειλικρινεις δυσκολα τους αφηνει το συστημα να ξεχωρισουν,οποτε ας κραταμε μικρο καλαθι...

Τι ηθελα να τους πω λοιπον?
Οτι πρεπει να εχουν τα προτυπα που ειχε η δικια μου γενια?

Οτι πρεπει στα 12 να εχουν την κριση και τη σκεψη των 35-40-50?

"Αχ μαμα,κοιτα εκει" μου φωναξε ξαφνικα η Φιλιππα.

Μπροστα απο εναν ανοιχτο καδο σκουπιδιων,εκει στο υψος του Ζαππειου,ενας κυριος εψαχνε σκυμμενος,μια εξω απο τον καδο,μια μεσα,ποιος ξερει τι.

Η Φιλιππα αρχισε να ρουφαει τη μυτη της και να τριβει τα ματια της,την ξερω εγω αυτην,δεν αντεχει τετοιες εικονες,δεν τις αντεχει σε μεγαλυτερο βαθμο απο ο,τι δε θα τις αντεχε ενα 10χρονο παιδι.

Λιγα μετρα πιο κατω,σε ενα παγκακι στη σταση του τραμ,μια αστεγη γιαγιουλα κοιμοταν σκεπασμενη με μια παλια ζακετα.

Σφιχτηκε η καρδια μου και αναρωτηθηκα τι θα μπορουσαμε να κανουμε γι΄αυτους τους ανθρωπους,εδω και τωρα,μπλοκαρισμενοι στην κινηση,χωρις μετρητα πανω μας...

"Να λοιπον Φιλιππα" γυρισα στη μικρη "να ποιον να θαυμασεις.Τον ανθρωπο που θα καταφερει να μην υπαρχουν τετοιες εικονες στον κοσμο.Αυτον που θα καταφερει να μην τρωει κανεις απο τα σκουπιδια και κανεις να μην κοιμαται στο δρομο.Αυτον να θαυμασεις.Ή καλυτερα ακομα,δες αν μπορεις να γινεις ΕΣΥ αυτος ο ανθρωπος."

Και τοτε η Φιλιππα εκανε κατι που δεν το περιμενα. Που βασικα δεν το εχει ξανακανει.

Δε μου απαντησε κατι  ουτε συνεχισε να κλαιει αδιαφορωντας για τα λογια μου.

Απλα κουνησε το κεφαλι της,απολυτα σοβαρη, γνεφοντας "ναι" και κοιτωντας με καταματα.
Σα να υποσχεται.Οχι σ΄εμενα.Στον κυριο και τη γιαγιουλα.

Με τα δακρυακια της να λαμπυριζουν ακομα,αντανακλωντας τα φωτα του δρομου.

Ηταν η πρωτη φορα που ενιωσα οτι κατι που ειπα στα παιδια μου,οχι απαραιτητα κατι εξυπνο ή σοφο,απλα κατι που ειπα,επεσε πραγματικα σα σπορος σε γονιμο εδαφος μεσα στην ψυχη τους.

Διοτι και η Ελπιδα μπορει να μην ειπε κατι αλλα την ειδα που ειχε γυρισει το κεφαλι προς το τζαμι και κοιταγε επιμονα εξω-αυτη ειναι αγερωχη,αμα δακρυζει δε θελει να τη βλεπει κανεις.

Μεχρι να φτασουμε σπιτι ειχαν κοιμηθει ολοι.

Και δεν εχω ιδεα αν εβλεπαν στον υπνο τους οτι κανουν ΤικΤοκ ή οτι τους κανει follow και Like

 η Τσαρλι Ντ Αμελιο.

Ποιος ξερει?

Μπορει και να εβλεπαν οτι γινονται το χερι που θα δωσει φαγητο στον κυριο που εψαχνε

 τον καδο ή που θα αγκαλιασει την αστεγη γριουλα και θα την οδηγησει,ασφαλη,σε ενα ζεστο σπιτι.

Μπα,μαλλον το ΤικΤοκ ονειρευονταν-κι ειναι φυσικο.

 Ας εχουν ανωδυνα,ευκολα ονειρα προς το παρον.

Το αλλο ονειρο ας μεινει για την ωρα σε λανθανουσα μορφη,σα σπορακι που ποτιστηκε για πρωτη φορα κι ας βλαστησει οταν ερθει ο καιρος,οταν θα μπορουν οντως να κανουν κατι για να το υλοποιησουν,κι ας γινει δεντρο χοντρο και δυνατο σαν αφρικανικο Μπαομπαμπ,δεντρο στιβαρο,

που θα στηριξει,θα προσφερει σκια και παρηγορια.
Και τοτε θα μου αρκει να ξερω πως ημουν ο σπορος και πως βρισκομαι καπου εκει,αναμεσα στις μεγαλες, τις γερες του ριζες.